Συνεχης ενημερωση

    carnegieeurope.eu

    Πέμπτη, 12-Οκτ-2017 09:59

    Το χάσμα γενεών της Βρετανίας

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Το χάσμα γενεών της Βρετανίας

    του Peter Kellner

    Καθώς αναπτύσσεται το momentum μεταξύ των συντηρητικών της Βρετανίας για να αμφισβητήσουν την πρωθυπουργία της theresa May, το κόμμα της κινδυνεύει να βρεθεί στη λάθος πλευρά της ιστορίας. Το ετήσιο συνέδριο που πραγματοποιήθηκε φέτος στο Μάντσεστερ, ανέδειξε το πρόβλημα. Η μεγάλη πλειοψηφία των μελών του κόμματος που συγκεντρώθηκαν για την εκδήλωση, ήταν ηλικιωμένα. Και όχι επειδή τα νεότερα μέλη ήταν πολύ απασχολημένα δουλεύοντας: είναι εξαιτίας αυτού που συνέβη στη βάση του κόμματος.

    ΤΟ Συντηρητικό Κόμμα είναι το μεγαλύτερο στη Βουλή αλλά ίσως το τέταρτο μεγαλύτερο από την άποψη της τοπικής συμμετοχής. Έχοντας κορυφωθεί στα 3 σχεδόν εκατ. το 1953, τώρα εκτιμάται ότι έχει μόλις 100.000, αριθμός που συνεχώς μειώνεται. Είναι αρκετά μικρότερο από το Εργατικό Κόμμα, το οποίο έχει τώρα περισσότερα από μισό εκατ. μέλη, και ίσως τώρα να είναι μικρότερο και από τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες, που έχουν μόλις 12 βουλευτές, ακόμη και από το Σκοτσέζικο Εθνικό Κόμμα, το οποίο βρίσκεται μόνο στο ένα δέκατο του Ηνωμένου Βασιλείου.

    Καθώς το Συντηρητικό Κόμμα συρρικνώνεται, ο μέσος όρος ηλικίας των όσων μένουν, αυξάνεται. Μια πρόσφατη δημοσκόπηση της YouGov για τους Times, διαπιστώνει ότι το 59% των Συνητηρητικών είναι πάνω από τα 60 έτη και μόλις το 18% είναι κάτω των 40 ετών.

    Κατά κάποιον τρόπο, αυτό δεν αποτελεί τόσο ένα νέο πρόβλημα όσο η εντατικοποίηση ενός παλαιότερου. Ακόμη και στις ημέρες της ακμής στη δεκαετία του 1980 με την Margaret Thatcer, τα παλαιότερα μέλη του Συντηρητικού Κόμματος ήταν περισσότερα από τα νεότερα -αλλά ήταν πολύ περισσότερα (1,2 εκατ. το 1982), και το ηλικιακό προφίλ δεν ήταν τόσο άσχημο όσο σήμερα.

    Ωσυόσο, υπάρχει τώρα μια καινούρια διάσταση στο πρόβλημα, που έχει αποδοθεί στην αυξανόμενη πεποίθηση ότι η Theresa May είναι απίθανο να παραμείνει περισσότερο ως επικεφαλής του κόμματος και πρωθυπουργός. Ακόμη και πριν από την καταστροφική ομιλία της May στο τέλος του συνεδρίου, την οποία δυσκολεύτηκε να ολοκληρώσει εξαιτίας ενός βήχα και λόγω του ότι διεκόπη από έναν κωμικό που της έδωσε ψεύτικη ειδοποίηση απόλυσης, η εξουσία της πρωθυπουργού έχει αποδυναμωθεί από τα σχόλια του Boris Johnson για το Brexit. Οποιοσδήποτε άλλος πρωθυπουγός σε οποιαδήποτε άλλη στιγμή απλώς θα είχε απολύσει τον Johnson. Η May είναι πολύ αδύναμη για να το κάνει αυτό χωρίς να διακινδυνεύσει μια άμεση αμφισβήτηση της θέσης της.

    Το βασικό πρόβλημα είναι ότι η ηλικία έχει γίνει μακράν η μεγαλύτερη διαχωριστική γραμμή στη βρετανική πολιτική -πολύ μεγαλύτερη από την κοινωνική τάξη, η οποία συνήθως χώριζε τους ψηφοφόρους των Εργατικών, από την εργατική τάξη, από τους ψηφοφόρους των Συντηρητικών, συνήθως στη μεσαία τάξη. Αυτή η διαχωριστική γραμμή επηρεάζει συμπεριφορές προς την Ευρώπη, όχι μόνο την αφοσίωση των κομμάτων. Στο δημοψήφισμα του περασμένου έτους, οι ψηφοφόροι κάτω των 35 ψήφισαν υπέρ της παραμονής στην ΕΕ, ενώ οι άνω των 55 ετών ψήφισαν να εγκαταλείψουν την ΕΕ.

    Στις φετινές εκλογές, οι Συντηρητικοί έλαβαν μόλις το 20% των ψήφων των νέων, κάτω των 35 ετών, αλλά το 50% των ατόων άνω των 55 ετών.

    Αυτά τα δύο σύνολα αριθμών συνδέονται. Το χάσμα ηλικίας έχει διευρυνθεί πάρα πολύ από τις τελευταίες γενικές εκλογές πριν από δύο χρόνια -και μοχλός για αυτό ήταν το Brexit. Οι νεότεροι ψηφοόφοροι που θέλουν την παραμονή στην ΕΕ, εγκατέλειψαν τους Συντηρητικούς σε μεγάλους αριθμούς φέτος, ενώ οι πιο ηλικιωμένοι, υπέρ του Brexit ψηφοφόροι, στράφηκαν στους Συντηρητικούς, επίσης σε μεγάλους αριθμούς.

    Αυτό σημαίνει ότι τα μέλη του Συντηρητικού Κόμματος που συντριπτικά υποστήριξαν το Brexit, βρίσκονται στην ίδια πλευρά με ψηφοφόρους της ίδιας ηλικίας αλλά στην αντίθετη πλευρά με νεότερους ψηφοφόρους αναφορικά με την μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζει το Ηνωμένο Βασίλειο στην τρέχουσα βουλή. Κοιτάζοντας στο μέλλον, αυτό έχει προφανή διδάγματα για το Συντηρητικό Κόμμα, και για τη Βρετανία ευρύτερα. Οι άνθρωποι κάτω των 40 -εκείνοι που γεννήθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1970- έχουν μεγαλώσει σε μια πολυφυλετική Βρετανία. Είναι συνηθισμένοι να ταξιδεύουν στην Ευρώπη και πιο μακριά. Και πολλοί θα καταλήξουν να περάσουν ένα μέρος τουλάχιστον της ενήλικης ζωής τους, σπουδάζοντας ή δουλεύοντας στο εξωτερικό. Χαίρονται με τον διεθνισμό τους. Τα εθνικιστικά αισθήματα μιας μικρής Βρετανίας που οδήγησαν την ψήφο των Brexit, είναι ανάθεμα για αυτούς. Εδώ είναι το σημείο κλειδί: η διεθνιστική γενιά φαίνεται ότι θα αυξηθεί, καθώς οι νέοι άνθρωποι φθάνουν σε ηλικία ψήφου, ενώ οι γονείς και οι παππούδες τους προοδευτικά αποχωρούν. Εν ολίγοις, το Ηνωμένο Βασίλειο διαπραγματεύεται την έξοδο από την ΕΕ ακριβώς στο σημείο της ιστορίας της χώρας που η έλξη του αντί-ευρωπαϊκού εθνικισμού είναι σε κάμψη.

    Στο μεταξύ, η επιλογή του επόμενου πρωθυπουργού της Βρετανίας θα αποφασιστεί τελικά από ανθρωόπους που έχουν ουσιαστικά ανοσία σε αυτές τις μακροπρόθεσμες δυνάμεις -τους ηλικιωμένους, μέλη του Συντηρητικού Κόμματος. Με βάση τους κανόνες του κόμματος, οι βουλευτές των Συντηρητικών αποφασίζουν ποιοι δύο υποψήφιοι για την ηγεσία θα προχωρήσουν με το ευρύτερο κόμμα. Όπως έχουν τα πράγματα, ο νικητής θα είναι όποιος από τους δύο υιοθετήσει την πιο σκληρή γραμμή εναντίον των Βρυξελλών. Εάν ο ένας πει πως το Ηνωμένο Βασίλειο θα πρέπει να εξετάσει μια εμπορική συμφωνία που μοιάζει με αυτή της τωρινής ενιαίας αγοράς και της τελωνειακής ένωσης, είναι σχέδον βέβαιο ότι θα χάσει από έναν αντίπαλο που θα αποκλείσει μια τέτοια συμφωνία.

    Εκείνοι που φοβούνται ή ελπίζουν ότι ο επόμενος πρωθυπουργός της Βρετανίας θα είναι ο Boris Johnson, μπορούν να αποκλείσουν αυτή την προοπτική. H Theresa May ίσως να είναι πολύ αδύναμη για να τον απολύσει, αλλά η πρόσφατη συμπεριφορά του Johnson έχει ενοχλήσει πολλούς συντηρητικούς βουλευτές και από τις δύο πλευρές του Brexit. Ο υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας είναι τώρα απίθανο να είναι ένας από τους δύο υποψηφίους που θα προσφέρουν οι βουλευτές στα μέλη του κόμματος.

    Και τι γίνεται τότε; Εάν το Ηνωμένο Βασίλειο αποκτήσει έναν ένθερμο πρωθυπουργό υπέρ του Brexit (σε αντίθεση με τη May, που υποστήριξε μια εκστρατεία υπέρ της ΕΕ πέρυσι, αν και αδύναμα), τότε οι πιθανότητες αυξάνονται ότι οι σημερινές συζητήσεις με την ΕΕ είτε θα καταρρεύσουν είτε θα καταλήξουν σε μια συμφωνία που είναι κακή για το εμπόριο, τις θέσεις εργασίας και τις επενδύσεις. Μια τέτοια συμφωνία μπορεί να ικανοποιήσει τα ηλικιωμένα μέλη των Συντηρητικών, αλλά όχι τους ψηφοφόρους κάτω των 40 και πιθανώς ούτε το Κοινοβούλιο (όταν λαμβάνονται υπόψη οι απόψεις των βουλευτών από όλα τα κόμμα, η πλειοψηφία είναι σαφώς οι βουλευτές υπέρ της ΕΕ). Το Ηνωμένο Βασίλειο θα μπορούσε τότε να μπει σε μια περίοδο βαθιάς αβεβαιότητας με νέες εκλογές, νέο δημοψήφισμα, και μια επανευθυγράμμιση των πολιτικών κομμάτων.

    Επομένως, το δράμα της ηγεσίας των Συντηρητικών φαίνεται να οδηγείται σε μια προγενέστερη λύση από αυτή που φαινόταν πιθανή το Σεπτέμβριο. Αλλά μπορεί ο καθένας να μαντέψει ποιες θα είναι οι συνθήκες και τα σχέδια της κυβέρνησης για το Brexit σε 12 μήνες από τώρα, και ποια θα είναι η σχέση της Βρετανίας με την ΕΕ μακροπρόθεσμα όταν η διεθνιστική γενιά του Ηνωμένου Βασιλείου γίνει ξεκάθαρη πλειοψηφία.

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: http://carnegieeurope.eu/strategiceurope/73327?lang=en

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ